کیانا و بابا

آیا ۱۳ عدد نحسی هست ؟ آیا میتونه یک عدد باعث نحسی و شومی چیزی بشه ؟ نظریات مختلفی هست ... از تعداد حواریون  با حضرت مسیح در شام آخر  گرفته تا الی آخر هر کدوم دلیلی دارند بر اینکه این عدد نحس هست ... جالب اینجاست  ردیف ۱۳ در هواپیما وجود نداره ... برخی از مجتمع ها و آپارتمان ها و هتل های خارج از کشور طبقه ۱۳ ندارند ... آیا دلیل سقوط سفینه آپولو ۱۳ همین بوده .... نظر شما چیه ؟

این جا http://en.wikipedia.org/wiki/Triskaidekaphobia رو هم بد نیست ببینید

( راستی امروز هم روز سیزدهم هست !!!! )

*When I born, I black
When I grow up, I black
When I go in Sun, I black
When I scared, I black
When I sick, I black
And when I die, I still black*

*And you white fellow
When you born, you pink
When you grow up, you white
When you go in sun, you red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
When you sick, you green
And when you die, you grey*

*And you calling me colored?*

خیلی واسم عجیبه که چه رازی در برگ های پاییزی هست.چرا برگهای پاییزی رو همه دوست دارند چه اونایی که خوشحالند و چه اونایی که ناراحتند . توی این برگها عمری خاطره هست ... عمری زندگی که سرشار از شادی و غم برای اون برگ بوده ... عمری رو با دیگر برگ ها بوده و به شاخه ای  چسبیده ... وقتی که زمان رفتنشون میرسه خودشون رو رها میکنند . با اینکه دارن میمیرند آنچنان رنگی بخود میگیرن که  هر بیننده ای رو به خودشون جذب میکنه . و بعد از درختشون جدا میشن ... وقتی روی اونا پا میذاریم با اینکه دارن خرد میشن چنان صدایی میدن که دل ما رو شاد کنند. کسی چه میدونه شاید اونا هم از رفتن خوشحالند ؟  

به تو از تو می نویسم به تو ای همیشه در یاد


ای همیشه از تو زنده لحظه های رفته بر باد


وقتی که بن بست غربت سایه سار قفسم بود


زیر رگبار مصیبت بی کسی تنها کسم بود


وقتی از آزار پاییز برگ و باغم گریه میکرد


قاصد چشم تو آمد مژده ی روییدن آورد


به تو نامه می نویسم ای عزیز رفته از دست


ای که خوشبختی پس از تو گم شد و به قصه پیوست


ای همیشگی ترین عشق در حضور حضرت تو


ای که می سوزم سراپا تا ابد در حسرت تو


به تو نامه می نویسم نامه ای نوشته بر باد


که به اسمت چو رسیدم قلمم به گریه افتاد


ای تو یارم روزگارم گفتنی ها با تو دارم


ای تو یارم از گذشته یادگارم


به تو نامه می نویسم ای عزیز رفته از دست


ای که خوشبختی پس از تو گم شد و به قصه پیوست


در گریز نا گزیرم گریه شد معنای لبخند


ما گذشتیم و شکستیم پشت سر پلهای پیوند

فریاد که از هجر تو جانم به لب آمد      هیهات که دور از تو همه ساله چنینم

دارم به این فکر میکنم که چطور تونستم ۲ سال تمام را بدون تو بگذرونم ... دارم به لحظه لحظه های بودن با تو فکر میکنم ... چقدر روزها و لحظه ها دیر میگذره ... این ۲ سال برایم بیست سال گذشته ... پیرم کرده ... از درونم دارم میسوزم ... حس میکنم استخوانهام خرد شده ... له شدم . بار سنگینی است داشتن غم عزیزی که بینهایت دوستش داشته باشی . این روزها اومدم پیشت ... شبها تو اتاقت میخوابم ... روی همون تختی که وقتی میخوابیدی و نگاهت میکردم تموم لذت دنیا رو به چشم میدیدم ... لذتی وصف ناپذیر ... لذت خوابیدنت توی بغل بابایی ... لذت بغل کردن من در خواب ناز ... لذت بوسیدنت در خواب ... لذت شنیدن نفسهای گرم تو ... آه خدایا چی میگم این لذت ها یه دفعه رفتند ... رفتند و دیگه نیومدند . با رفتنت همه چیز را با خودت بردی عزیزم . هنوز بهت زده هستم ... هنوز منتظر شنیدن یا دیدن نشانه ای از تو هستم . امسال نمیدونم چطور بیام پیشت ؟ آیا دیدن سنگی که اسم تو رو رویش نوشته اند چیزی را برایم عوض میکنه ... حس میکنم همون سنگ روی سینه ام افتاده و قلبم را می فشاره ... آخه کوچولوی ناز بابا ... خودت میدونی چقدر دوستت داشتم و دارم ... چکار کنم بدون تو . از این روز ها مخصوصاْ  روز ۱۱ مهر متنفر شدم  ... روز وداع با تو ... آیا گذر از این روز میتونه غم دوری و از دست دادنت را برایم کمرنگ کنه ؟ ... هرگز .

بگـــــــــــذار تا بمیرم در آرزوی رویت      بی روی خوبت آخر تا چند زنده مانم ؟

كيانا جون ... عزيزم ...
نميدونم چطور دوريت را باور كنم ...

به انتظار ديدار تو ... اين دفتر خالي ....تاچند ... تا چند ورق خواهد خورد .....